Het geloof in de boodschappers

De basis van dit punt verduidelijkt.

In de boodschappers geloven is slechts mogelijk door in hen allen te geloven, het ongeloof in 1 van hen is het ongeloof in hen allen.

Laten we het gaan hebben over de vierde van de zes pilaren van imaan, van geloof. De vierde pilaar is het geloof in de boodschappers. Een bekende islamitische denker zei eens over het feit dat Allah mensen koos vanonder zijn schepping om Zijn boodschap over te brengen: ‘Er is een reden waarom de boodschap via een mens naar de mensheid gestuurd werd, want een mens voelt wat zijn medemens voelt, ervaart dezelfde dingen, voelt dezelfde pijn en heeft begrip voor hun behoeftes en moeilijkheden.

De profeten waren tenslotte ook mensen, zij begrijpen onze motieven, voelen onze emoties, zijn begaan met ons verdriet en begrijpen de menselijke beperkingen. Om deze reden zond Allah naar elk volk een boodschapper vanonder henzelf. 

Voorzeker, Allah gaf een grote gunst aan de gelovigen, toen Hij tot hen een Boodschapper uit hun midden stuurde.

Koran, hoofdstuk 3:164

En we zien dit steeds terug, Noeh werd gezonden naar zijn eigen volk, Ibrahim werd gezonden naar zijn eigen volk, Isa werd gezonden naar zijn eigen volk, Mohammed werd gezonden naar zijn eigen volk etc.

De liefde en barmhartigheid waarmee Allah zijn boodschappers tot ons heeft gestuurd is ongekend. Uit het verhaal van profeet Noeh leren we dat hij zich heel erg druk maakte over het lot van zijn volk. Dag en nacht was hij bezig om hen in contact te brengen met de ware Schepper, maar zij luisterden niet. Hij bleef hen uitnodigen voor een periode van honderden jaren. Het raakte hem persoonlijk dat er zoveel arrogantie en koppigheid was onder zijn volk en hij sprak daar ook over tegen Allah:

En voorwaar, telkens wanneer ik hen opriep opdat U hun zou vergeven, stopten zij hun vingers in hun oren en bedekten zij (hun gezichten) met hun kleding en bleven zij uiterst hoogmoedig.

Koran, hoofdstuk 71:7

Ondanks die houding bedacht hij steeds nieuwe methodes om zijn volk uit te nodigen en bleef hij standvastig in zijn missie. Gedreven door de Goddelijke inspiratie, barmhartigheid, passie en liefde voor zijn medemens, verkondigde hij zijn boodschap zowel in privésferen als openbaar. Hij gebruikte allerlei manieren om de mensen te laten inzien dat ze zijn boodschap moesten volgen. Hij waarschuwde hen voor de hel, wees hen op het paradijs en ga zo maar verder.

En dit gevoel was kenmerkend voor de profeten. Kijk maar wat Allah op een andere plaats in de Koran zegt:

Voorzeker, er is een boodschapper tot jullie gekomen uit jullie eigen midden. Zwaar voor hem is jullie lijden, vurig wenst hij het goede voor jullie, voor de gelovigen is hij liefdevol en barmhartig.

Koran, hoofdstuk 9:128

Het is een bekend fenomeen dat mensen hun eigen manieren en gewoontes niet gauw loslaten, maar zodra de boodschap van de profeten komt, dient men dit serieus te overwegen. Het is het woord van Allah een waarschuwing, een belofte en een blijde tijding voor de gelovigen. Het is de uitnodiging naar rust, geluk en om eeuwig te vertoeven in het paradijs.

Maar juist vanwege die boodschap zijn veel boodschappers uit hun huizen gezet, bespuugd, geslagen en belachelijk gemaakt door hun eigen volk. De laatste boodschapper Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) werd door zijn eigen stamgenoten meerdere keren agressief benaderd, vals beschuldigd, uitgescholden en ze maakten zelfs plannen om hem te vermoorden. Ondanks al deze zware beproevingen die de boodschappers, de beste der mensen, moesten ondergaan, bleven zij volhouden en gingen ze door met de uitnodiging naar Allah.

De profeet Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) beschikte over een hoogstaand karakter en was ontzettend begaan met de mensen van zijn tijd en de toekomstige generaties. De profeet droeg de last van de gehele mensheid op zijn schouders. Hij (vrede en zegeningen zij met hem) bekommerde zich over de mensen die in hem zouden geloven, zonder hem ooit gezien te hebben. Hij heeft er met tranen in de ogen gezeten en heeft vele smeekbedes gericht aan het adres van Allah om zijn gemeenschap te vergroten, opdat wij zullen behoren tot de beste gemeenschap.

En we kunnen ontzettend veel tijd besteden aan hun verhalen maar 1 ding kunnen we meenemen uit elk verhaal: hun leven was niet makkelijk vanwege hun oproep. Maar laten we eens zien wat zij opgaven om de religie groot te maken. Zij moesten vrezen voor hun leven omdat ze moslim waren. Laten we die  gedachte eens voor ons houden wanneer de tijd van het gebed aanbreekt wanneer we op werk zijn of buiten. Als motivatie, en als reminder.